خونه خالي خونه غمگين خونه سوت و كوره بي تو رنگه خوش بختي,عزيزم ديگه از من دوره بي تو مه گرفته كوچه ها رو اما سايه ي تو پيداس ميشنوم صداي شب رو ميگه اون كه رفته اينجاس تو با شب رفتي و با شب مياي از دياره غربت تووي قلبه من مبموني پر غرور و پر نجابت حالا دسته منه تنها شعره دستاتو ميخونه حسه خوبه با تو بودن توو رگهاي من ميمونه تووي اين اتاق تاريك دل من بد جوري تنگه يه نفر داره ميخونه گريه كن گريه قشنگه حالا يك گوشه نشستم رده اشكم روي گونَس دارم از تو مينويسم نامه ها م پر از بهونَس رفتي و توو خاطراتم منو تنها جا گذاشتي تو يه فرياد شدي اما منو بي صدا گذاشتي خيلي ساده تو رو داشتم زندگي غم توو دلم كاشت مثله برگه خشك و زردي بادِ پاييز تو رو برداشت بازم امشب ياده چشمات دلمو ديوونه كرده فالِ حافظ هم گرفتم در اومد بر نميگرده . .